SON DAKİKA
48700.net tarafından yazıldı.    Pazartesi, 27 Nisan 2009 09:29    Yazdır e-Posta
Evine çıkamıyor, nedeni merdiven engeli
Evine çıkamıyor, nedeni merdiven engeliMarmaris’te yaşayan bedensel engelli Feremez Orhan, Marmaris Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’nın desteği sayesinde aküyle çalışan tekerlekli sandalyeye sahip oldu.
Aslen Batmanlı olan ancak Marmaris’te 13 yıl boyunca mermerci ustası olarak çalışan Orhan, daha sonra rahatsızlanınca işini bırakmak zorunda kaldı. 2008 yılında hastanede yaptırdığı tetkikler sonucunda şeker hastası olduğunu öğrenen Orhan, kısa süre sonra tek bacağını kaybetti. Dizinden aşağısı operasyonla alınan Orhan tekerlekli sandalyeye mahkum olduğunu belirterek, “Hasta olmadan önce mermerci ustası olarak çalışıyordum; ancak durumum böyle olunca malesef çalışamaz hale geldim. Şuanda kullandığım bir tekerlekli sandayle vardı. Onunla gidip gelmek beni çok yoruyordu. Kaymakamlık benim durumumu anlayınca bana böyle bir yardımda bulundu. Onlara nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum” diye konuştu.
Yaklaşık 1 yıldır tekerlekli sandalye ile hayatını sürdüren Orhan, aküyle çalışan tekerlekli sandalyeye kavuştu; ancak çilesi burada bitmedi. Tekerlekli sandalyeyi bırakabileceği bir yerinin olmadığını aktaran Orhan, “Şuanda bu aracı koyacak bir yerim yok. Zaten olsa da ben evime kadar çıkartamam. Her zaman yoldan geçen tanıdıklar veya komşularım yardımcı oluyor; ancak gece çalınmaması için takip etmem mümkün değil. Bu durumda ne yapacağımı bilmiyorum” dedi.

17 yıldır eşinden ayrı yaşadığını ve şuanda kimsesinin olmadığını belirten Orhan, oturduğu evin 30 basamak merdivenden oluşmasının yaşamını olumsuz yönde etkilediğini söyledi ve şunları aktardı: “Merdivenleri tırmanmak beni çok yoruyor. Sırf bu yüzden dizlerim yara oldu. Şuanda yaşadığım evin kirası 200 TL, ancak ben bu kirayı bile karşılayamayacak durumdayım. Herhangi bir sosyal güvencem de yok. Belediyenin yardımlarını bekliyorum. Bana merdiveni olmayan küçük bir yer sağlasalar yaşadığım bu sıkıntıdan kurtulmuş olacağım. Şuanda tanıdıkların yardımı sayesinde çıkıyorum. Bunu yapamayacağım günlerde olacak. Şuan maddi anlamda hiçbir ihtiyacımı karşılayamıyorum. Yemeğimi bile Kaymakamlığın benim için anlaştığı yerlerde yiyorum”